Jean-Pierre Malaussena (1935) - La danseuse

Kunstenaar: Jean-Pierre Malaussena geboren in 1935

Titel: De danser die zich uitstrekt

Uitgever: Valsuani Parijs, Cire Perdue

Nummering 2 van 8 exemplaren

staat: perfect.

Licht gouden patina zoals je ziet.

Biografie van de kunstenaar:

Jean-Pierre Malausséna werd in 1935 in Algerije geboren, waar zijn Franse familie sinds 1862 woonde.
Hij arriveerde in Parijs op 10-jarige leeftijd. Doof vanaf zijn geboorte, zijn ouders schreven hem in bij het gespecialiseerde instituut van dr. La Pall, waar hij Frans leerde, zowel mondeling als schriftelijk.
Hij leert LSF (Franse Gebarentaal) door om te gaan met vrienden die ook doof zijn.
Hij maakte zijn eerste kleibeeld dat hij op 10-jarige leeftijd "Moeder en kind" noemde.
Terug in Noord-Afrika ging hij naar de Nationale School voor Schone Kunsten in Algiers, waar hij 4 jaar bleef.
Door het verkrijgen van een studiebeurs kon hij in 1956 worden toegelaten tot de voorbereidende klas aan de Ecole des Beaux-Arts in Parijs, afdeling beeldhouwkunst. Hij bleef daar tot 1964;
Hij volgde lessen in de ateliers van Adam, Janniot, Leygue en Yenrenc.
Hij heeft verschillende prijzen gewonnen en was tweemaal logistiek medewerker van de Grand Prix de Rome.
Maar een van zijn leraren weigerde hem de 1e Grand Prix de Rome vanwege zijn doofheid.
Jean-Pierre Malausséna heeft deelgenomen aan tal van tentoonstellingen in Frankrijk en in het buitenland en heeft talrijke prijzen gewonnen (Galerie Colette Dubois, Parijs. Hisaka Gallery, Nu Mazu-Shi, Japan. Taylor Foundation Prize en Susse Prize, Rodin Museum, Parijs 2004 Sudo Art Museum , Tokio, 2006 Ueno Art Forum, Tokio)
Benoemingen: Ridder in de Orde van Academische Palmen, gouden medaillewinnaar voor Kunstwetenschappen en Letteren, Commandeur in de Orde van de Internationale Kunsten.
Het werk van Jean-Pierre Malausséna onderscheidt zich zowel door de tegenstelling van goud en zwart als door de confrontatie van verschillende materialen. Voor hem is beeldhouwkunst een zeer krachtig middel van expressie en communicatie.
Over zijn sculpturen zegt hij:
“Ik gebruik verschillende materialen: brons en hars voornamelijk voor de lichamen. De steunen zijn meestal originele stukken hout en hebben verschillende vormen. Uit deze confrontatie ontstaat een emotie die ik vertaal met een woord: “schaduw”, “roddels”, jeugd”, “verwachting” bijvoorbeeld.
Wat de vrouwelijke lichamen betreft, is het aan Paul Belmondo dat ik het advies te danken heb om minstens twee uur per dag te tekenen.