Kom jij mij pakken?

Op zich ben ik wel een avontuurlijk typje anders had ik mezelf hier denk ik ook niet in durven schrijven. Sinds nu een dik jaar ben ik gescheiden en eigenlijk wel weer toe om de draad eens op te pakken. Kniezen en treuren staat namelijk niet in mijn woordenboek. Vastigheid weet ik nog niet of ik dat wil, dat is iets dat moet me gewoon overkomen en dan sta ik daar wel open voor. Voor nu denk ik: laat ik eerst eens zorgen dat ik weer eens een keer l.e.k.k.e.r. gepakt kan worden en daar eens van kan genieten weer. Dat mag toch ook wel?