
Op zich ben ik wel een avontuurlijk type, anders had ik mezelf hier denk ik ook niet in durven schrijven. Sinds dik een jaar gescheiden en weer toe aan de draad eens op te pakken. Kniezen en treuren staat namelijk niet in mijn woordenboek. Vastigheid weet ik nog niet of ik dat wil, dat is iets dat moet me gewoon overkomen en dan sta ik daar wel open voor. Voor nu denk ik: laat ik eerst eens zorgen dat ik weer eens een keer lekker gepakt kan worden en daar eens van kan genieten weer. Dat mag toch ook wel?